ساقی بیار باده که ماه صیام رفتدرده قدح که موسم ناموس و نام رفتوقت عزیز رفت بیا تا قضا کنیمعمری که بی حضور صراحی و جام رفت مستم کن آن چنان که ندانم ز بیخودیدر عرصه خیال که آمد کدام رفت بر بوی آن که جرعه ی جامت به ما رسددر مصطبه دعای تو هر صبح و شام رفت دل را که مرده بود حیاتی به جان رسیدتا بویی از نس

خداحافظ ای ماه خوشبوی خداخداحافظ ای ثنا و دعاخداحافظ ای دعاهای زیباخداحافظ ای لحظات عروجخداحافظ ای گریه های شبانهخداحافظ ای بهترین ماه خدا خداحافظ ای سفره های ساده افطارخدا حافظ ای سحرهای نورانیآمدی و دل از کف ما ربودیدرهای. رحمت برما گشودیکاشکی باز هم میماندیای ماه زیبای خدا باز هم بیامارا شستشوی ن

جواب